Czytajmy dramaty!

W tym miesiącu brałam udział w super akcji Teatru Modrzejewskiej w Legnicy „Czytajmy dramaty!”. Konkurs polegał na przesłaniu uzasadnienia, dlaczego dany współczesny dramat warto przygotować w ramach publicznego czytania. Udało mi się dostać wyróżnienie, dzięki czemu w jakimś stopniu przyczyniłam się do propagowania twórzości Kane, która na zawsze pozostanie bliska memu sercu. W związku z tym przedstawiam Wam, moje zwycięskie uzasadnienie. Kto wie, może i Was przekonam!

PRAGNIENIE MIŁOŚCI

czyli słów kilka o Sarze Kane, brutalistach i bardzo długim monologu

Sarah Kane jedną z głównych przedstawicielek młodych brutalistów. Jej twórczość przecierała szlaki dla nurtu, który miał odegrać bezdyskusyjnie istotną rolę w dramaturgii światowej. Życie Kane było podobne do jej twórczości – niejednolite, kontrowersyjne, zaskakujące i nade wszystko poszukujące miłości. Leczona psychiatrycznie na depresję. W wieku 28 lat powiesiła się na drzwiach łazienki, na sznurówkach wyciągniętych z własnych tenisówek.

Crave wystawione w sierpniu 1997 roku to zupełnie inny dramat, w porównaniu do napisanych przez Kane wcześniej. Jest nie tylko całkowicie pozbawiony jakichkolwiek brutalnych scen, ale i przez niektórych krytyków określany został jako poemat. W dramacie nie występują sprecyzowane postacie. W dodatku można odnieść wrażenie, jakby bohaterowie mówili w zupełnie różnych językach, albo po prostu nawzajem się nie słuchali.

Istotę swojego dzieła Kane zawarła w monologu jednej z postaci. Prawdopodobnie jest to najpiękniejszy monolog o miłości jaki został kiedykolwiek napisany. Można się nim upijać bez końca. Podejmuje próbę opisania uczucia, którego nie da się zamknąć w słowach. Tworzy wyznanie bliżej nieokreślonego przedstawiciela gatunku ludzkiego. Miłość jest banalna. Niebanalny jest dopiero sposób jej przeżywania. Choć schematy związków, zdrad w kółko się powtarzają, znamy je z literatury i telewizji, to dopiero w naszych umysłach (bo serce niewiele ma z tym wspólnego) zyskują one wymiar, który nas samych zadziwia i wpędza w stan bliski obłędowi. I ten wymiar doskonale opisuje Sarah Kane.

Jest wiele powodów, dla których warto przeczytać Łaknąć. Oryginalna forma, poetycki język, wielość interpretacji, ale głównym argumentem jest prawda. To tekst, który w sposób prawdziwy i niezwykle emocjonalny dotyka fundamentalnego pragnienia, które ma w sobie każdy człowiek. Mam nadzieję, że zdecydują się Państwo przeżyć ten tekst i opowiedzieć publiczności chociaż trochę o nieprzepartej dozgonnej przemożnej bezwarunkowej wszechogarniającej rozpierającej serce wzbogacającej umysł ciągłej wiecznotrwałej miłości.

 

Photo by Lacie Slezak on Unsplash

 

P.S

Legnica. Nagrody i wyróżnienia w „Czytajmy dramaty!”

You may also like

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.